Yaşar'ın Web Günlüğü

2004 yilindan bu yana her yil hayatimda onemli degisiklikler olmustu. Askerlik, kariyer, ABD’ye yerlesmek, evlenmek vs. derken, her yil hep yeni bir seyler olup hayatimin akisi degisiyordu. 1 Ocak saat 00:00′dan itibaren ise 2010′un bana ne getirecegi hep aklimda soru isaretiydi. Ta ki bugune kadar. Bugun farkettim ki, 2010 bana cok buyuk bir sey getirmisti: Gobek.

Acilen bir sey yapmaliyim!

CV yazmaktan veya kariyer sitelerindeki ozgecmuis formlarini doldurmaktan oldum olasi hoslanmamisimdir. Kendimi tek bir kaliba uydurarak tanitmaya calismak bana hic dogru gelmiyor. Bugun ilk defa LinkedIn’e giris yaptim ve burada da kendimi belli bir kaliba sokmam istendi. Niyeyse yazacak bir sey bulamadim. Sanki hicbir teknik bilgi, hicbir konuda deneyime sahip degilmisim gibi hissettim kendimi. 10 yillik programcilik bosa gecmis gibi.

Yeni bir hafta başladı yine. Haftaya son derece dinç ve enerjik başlamak isterdim ama imkansız. Otobüste bari uyuyabilseydim…

• Baska bir teknik konuyu anlatan kitap alma/okuma,
• Baska bir teknik konuyla ilgili haberler okuyup, konunun icerisine girmeye kalkma,
• Baska seylerle kafani doldurma,
• Duzenli uyu,
• Is yerine erken git ki erken cikabilesin, aksama ailenle ilgilenip, sonra da uykun gelmeden bilgisayar basinda proje hakkinda bir seyler yapabilecek vaktin kalsin,
• Forumlardan uzak dur,
• E-posta listelerini takip etmeyi bir sureligine kes,
• Kullandigin isletim sisteminin orasini burasini kurcalamayi birak, cunku emin ol dunyadaki bilgisayar kullanicilarinin %95′i bunu yapmadan da islerini hallediyorlar.

 Ars Technica’da okudugum asagidaki haberde Google’in ozel gunlerde kullanmis oldugu logolarindan (Doodle) rahatsiz olan cesitli gruplardan bahsedilmis:

 http://arstechnica.com/media/news/2009/05/how-googles-cute-doodles-became-satans-pawns.ars

Olay kisaca su:

Google, gectigimiz gunlerde evrim teorisinde insan evrimindeki kayip baglanti olarak bilinen bir ture ait bir fosili simgeleyen bir Doodle kullanmisti. Ancak bu Amerika’daki dinci kesimi pek rahatsiz etmis. Bu kesimlerin onde gelenleri cesitli aciklamalarda bulunmuslar, yine ilgili sitelerde ziyaretciler kizginliklarini dile getiren mesajlar yazmislar.

Birisi “benim babam Yahova, Isa ve Incil yol gostericim vs.” diye zirvalamis, birisi cok sinirlenmis ve o logoyu gordugu anda dizustu bilgisayarini sinirden yere atmis (vah vah) falan filan. Pakistanli birisi de neden Google Ramazan’i falan kutlamiyor demis. Bazilari da neden Sehitleri anma gunleri icin falan Doodle kullanilmadigini sormus, bundan yakinmis, kizmis falan.

Niyeyse kendimi birden Turkiye’de sandim. Yol gostericilerini siralayan kisinin yazdiklarinda isimleri Islam’daki isimlerle degistirin, anma gunleri soylemlerini de Turkiye’ye uyarlayin (“oradakilerin kaci sehit cenazesine gitti?” vs).

Bazen yapmayi oncelik listenizde cok yukarilara koymadiginiz, bir ara yaparim dediginiz seyler caninizi yakar. Cunku, gec kalmissinizdir ve artik yapamayacaksinizdir.

Cunku, artik gercekten yapacak bir sey yoktur.

Bir doktor, hastasinin yakinlarina nasil “Istediginiz yere goturun, sonuc degismez. Yapacak bir sey yok” diyebilir? Bir hayattan vazgecmek nasil bu kadar basit olabilir? Bir doktor nasil olur da bir hayatin kurtarilmasi icin caba harcanmasinin gereksiz olacagini soyleyebilir?

Peki bu kisiye nasil “doktor” denebilir?